• Dziedzictwo kultury i przyrody
    Dziedzictwo kultury i przyrody
  • Usługi turystyczne
    Usługi turystyczne
  • Turystyka aktywna
    Turystyka aktywna
  • Kultura
    Kultura
  • Sztuka
    Sztuka
  • Warmiński styl
    Warmiński styl
  • Przewodnik po Warmii
    Przewodnik po Warmii

Herby wielkich mistrzów Zakonu Krzyżackiego

Wielcy Mistrzowie

Lista Wielkich Mistrzów Zakonu Krzyżackiego:

W Palestynie i Wenecji

  1. 1198-1208 Henryk Walpot
  2. 1208-1209 Otton von Kerpen
  3. 1209 Henryk von Tunna (Bart)
  4. 1209-1239 Herman von Salza
  5. 1239-1240 Konrad landraf Turyngii
  6. 1241-1244 Gerard von Malberg
  7. 1244-1250 Henryk von Hohenlohe
  8. 1250-1252 Günter von Wüllersleben
  9. 1252-1256 Poppo von Osterna
  10. 1256-1273 Anno von Sangershausen
  11. 1273-1282 Hartmann von Heldrungen
  12. 1282-1290 Burkhard von Schwanden
  13. 1291-1296 Konrad von Feuchtwangen
  14. 1297-1303 Gotfryd von Hohenlohne
  15. 1303-1309 Zygfryd von Feuchtwangen

W Malborku

  1. 1309-1311 Zygfryd von Feuchtwangen
  2. 1311-1324 Karol z Trewiru
  3. 1324-1330 Werner von Orseln
  4. 1331-1335 Luter książę Brunszwiku
  5. 1335-1341 Dytrych von Altenburg
  6. 1342-1345 Ludolf König
  7. 1345-1351 Henryk Dusemer
  8. 1351-1382 Winrych von Kniprode
  9. 1382-1390 Konrad Zöllner von Rotenstein
  10. 1391-1393 Konrad von Wallenrod
  11. 1393-1407 Konrad von Jungingen
  12. 1407-1410 Ulrych von Jungingen
  13. 1410-1413 Henryk von Plauen
  14. 1414-1422 Michał Küchmeister
  15. 1422-1441 Paweł Russdorf
  16. 1441-1449 Konrad von Erlichshausen
  17. 1450-1457 Ludwik von Erlichshausen

W Królewcu

  1. 1457-1467 Ludwik von Erlichshausen
  2. 1469-1470 Henryk Reuss von Plauen
  3. 1470-1477 Henryk von Richtenberg
  4. 1477-1489 Marcin Truchsess
  5. 1489-1497 Jan von Tieffen
  6. 1498-1510 Fryderyk książę saski
  7. 1511-1525 Albrecht von Hohenzollern

Herby

Z niewiadomych przyczyn Murinius w swojej kronice zupełnie pominął trzech następujących po sobie Wielkich Mistrzów: Gerarda von Malberg (1241-1244), Henryka von Hohenlohe (1244-1249), Guntera von Wüllersleben (1250-1252). Nie występują oni w tekście kroniki, brak także ich herbów.

Herb wielkiego mistrza Konrada z Turyngii Herb wielkiego mistrza Hermana von Salza Herb wielkiego mistrza Henryka Barta Herb wielkiego mistrza Otto von Kerpen Herb wielkiego mistrza Henryka Walpota Herb wielkiego mistrza Konrada von Feuchtwangena Herb wielkiego mistrza Burcharda von Schwadena Herb wielkiego mistrza Hartmana von Heldrungena Herb wielkiego mistrza Anna von Sangerhausena Herb wielkiego mistrza Poppo von Osterny Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Henryk von Walpot

Henryk von Walpot 1198-

Herb Henryka von Walpot

MISTRZ NAPIERWSZY SZPITALA PANNY MARYJEJ DOMU NIEMIECKIEGO, HENRYCH Z WALPOT

Za panowania Henryka cesarza tego imienia V a papieża Klemensa III, Kazimierz Sprawiedliwy rzeczony szczęśliwie w Polszcze królował, w Akonie mieście zakonu krzyżackiego pierwszy mistrz (który u nich jako król albo książe był) Henrych z Wapolt był wybrany Roku Pańskiego 1190. Potem w piąci lat uczynił kapitułę albo zebranie swoich dla stanowienia porządku zakonnego, gdzie te rzeczv były postanowione:

  1. Naprzód, aby brat występny przeciw swej regule ni od kogo sądzony nie był, jedno samego mistrza Zakonu albo od tego, którego by on na to wysadził, a kara była układana, o której by żaden obcy nie wiedział.
  2. Nad bracią rycerstwem przy sobie sędziego postanowił i onego mocował miedzy nimi niesnaszki równać i nieposłuszne karać.
  3. Pewną liczbę pacierzy na każdy dzień laikom naznaczył, bród nie golić, na strusakach sypiać etc., ale to prętko zmienili.

Na tym urzędzie żył lat 10, umarł w Akonie i tamże pogrzebion.

Otto von Kerpen

Otto von Kerpen - 1209

Herb Otto von Kerpena

WTÓRY MISTRZ NAWYŻSZY KRZYŻAKÓW

Otto Karpen po Henryku, szlachcic niemiecki, na mistrzowski urząd był wybrany za Filipa cesarza II a za Innocencyjusza III papieża rzymskiego, za Miecsława Starego króla polskiego czasów, roku 1200, którego też roku straszne w Polszcze ziemie drżenie przez kila dni było.

Ten to mistrz dał. pieczęć napierwej Zakonowi podługowatą, z wyryciem osła i Panny Maryjej z Dziecięciem na nim siedzącej, Józefa przy nich starego z laską.

Napis ten przydał: Pieczęć urzędu mistrzowskiego braciej domu niemieckiego w Hieruzalem. Tej pieczęci używali Krzyżacy aż do czasu Frydrycha pierwszego tego Zakonu mistrza, który to potem odmienił. Otto Karpen na urzędzie 6 lat będąc umarł a w Akonie pogrzebion. Za czasu tego Otto Karpen w Iflanciech bracia Ensiferi miecz noszący nastali, którzy m z pruskimi Krzyżaki się zjednoczyli.

Henryk Bart

Henryk Bart 1206-1209

Herb Henryka Barta

KRZYŻAKÓW MISTRZ TRZECI NAWYŻSZY

Roku 1206 za panowania Filipa II cesarza a papieża Innocencyjusza III, króla polskiego Leszka Białego, na urząd nawyższy Zakonu Rycerzów Bożogrobskich Herman Bardt jest wybrany, szlachcic holsański, przez cztery lata według możności służył. W Akonie umarł i tam pogrzebion. W przyszłym roku Fulko biskup krakowski umarł, a na miejsce jego Wincenty z Karwowa Kadłubkowic (według onego czasu uczony) wstąpił, pierwszy polski kronikarz.

Herman von Salza

Herman von Salza 1210-1239

Herb Hermana von Salzy

CZWARTY MISTRZ KRZYŻACKI NAWYŻSZY

Herman Salcen, szlachcic misneński, czwartym mistrzem krzyżackim został za cesarzów Otto i Frydrycha II, a za papieżów Innocencyjusza III, Honoryjusa IlI i Grzegorza IX żył. Wybrany na urząd roku 1210, gdy Miecsław Stary w Polszcze królował. Ten barzo ważnych przywilejów i nadania Zakonowi swemu od papieża i od Frydrycha cesarza dostał. Bo gdy papież z cesarzem barzo byli na wnętrzną a szkodliwą wojnę zadarli miedzy sobą, on to wszystko mądrością i przeważnym rozumem swoim miedzy nimi rozjął i uspokoił.

Za jego mistrzostwa Konrad margraf z Duryngu w Zakon wstąpił, dwa tysiąca szlachciców wszystkich rycerzów pasowanych Niemców miał w Zakonie pod swoją sprawą, których przez 30 lat zupełnych rządzil. Wszakże za jego nieszczesnego panowania Saraceni Hieruzalem z mocy krześcijańskiej wydarli i osiedli. Krzyżacy od pogan wygnani, do cesarza Frydrycha się uciekli, od którego potem na żądanie Konrada mazowieckiego książęcia do Prus byli posłani. Ten mistrz Herman Salcen spuściwszy mistrzostwo Konradowi z Duryngu margrabi, umarł potem w Berlinie i tamże pochowan.

Konrad von Thüringen

Konrad von Thüringen 1239-1240

Herb Konrada z Turyngii

MISTRZ KRZYŻACKI PIĄTY NAWYŻSZY

Konrad książe z Duryngu, który z bracią Krzyżakami przeciw Prusom poganom był posłany, na urząd mistrzowski z wielkim weselem był wybran roku 1240, za czasu króla polskiego Pudika albo Wstydliwego i za Frydrycha II cesarza. Wziąwszy na się obronę Mazowszan i Polaków (jakom wyższej pisał), zamki budować zaczęli, aby przed pogany bezpieczni być mogli.

Vogelgesang w chełmskiej ziemi nad Wisłą zamek postawili, to imię od śpiewania ptaków mu dając, Roku Pańskiego 1231. Toruń zaś miasto i zamek roku 1235 założyli, także Resenburg i inne miasta, i zamki w krótkim czasie pobudowali. Prusowie bacząc, iż im gwałt, postawili też przeciw Krzyżakom zamki swoje, jeden nad Wisłą wyższej Torunia, który nazwali Rogów, drugi podle Torunia etc. Pipinus też książe pruskie, okrutny morderca ludu krześcijańskiego, mocną twierdzą na jezierze zbudował, które do tych czasów Pipinowo Jezioro nazywają. Ale ty zamki w kim czasie Krzyżacy pobrali, a Pipina książe pruskie poimawszy, rozpróli mu brzuch i przywiązawszy jelito jedno do drzewa, tak go długo wkoło wodzili, iż się wszystkie jelita obwiły. Tak mu morderstwo krześcijan płacili.

Czytaj więcej: Konrad von Thüringen